روز ۱۶ آذر که به نام دانشجو نامگذاری شده، در تاریخ کشورمان به یک روز بهیادماندنی تبدیل شده و یادآور مفاهیم ارزشهای والایی است که توسط دانشجویان آزادیخواه کشور علیه نظام استبدادی و استکباری تولید شده است.
دانشجویانی که نشان دادند در برابر تحولات کشورشان احساس مسئولیت دارند و نسبت به مسائل کشور دغدغه مند هستند. داشتن دغدغه و احساس مسئولیت نسبت به مسائل کشور یکی از شاخصهای دانشجوی تراز انقلاب اسلامی است که میتواند به دانشجو در عمل به نقش دانشجوییاش کمک کند.
دانشجو به عنوان یکی از اقشار پیش رو و فرهیخته جامعه همیشه مورد توجه اقشار مختلف مردم بوده و مردم با نگاه احترام آمیزی به آن مینگرند و به تعبیر رهبر معظم انقلاب «دانشجو و دانشگاهی قشر برگزیده جامعهاند». لذا باید نسبت به سایر اقشار ذهن دغدغهمندتری داشته باشد و دارای احساس مسئولیت مضاعفی نسبت به مسائل کشور باشد. وجود این دغدغه مندی و مسئولیتپذیری به نشاط جامعه دانشجوئی میانجامد و نشاط در محیط دانشجویی، زاینده فکر و اندیشه و راهحل است. کشور ما در شرایط فعلی برای حل مسائل و مشکلاتش نیازمند این فضای نشاط و سرزندگی در محیطهای دانشجویی هست.
دانشجو میتواند برای حل مسائل کشور دست به تنظیم یک رابطه منطقی با ساختارهای مدیریتی کشور بزند و در این روابط دوسویه به وظایف دانشجوئی خود یعنی مطالبه گری و ارائه طریق به خوبی عمل کند.
دانشجو از یک سو باید قابلیتها و توانمندیهای خود را در قبال حل مسائل کشور به ساختار مدیریتی کشور اثبات کند و نشان دهد که میتواند بخشی از فرایند حل مسئله باشد و از رهگذر این اثبات است که اعتماد متقابل بوجود میآید و اعتماد متقابل برای کشور یک سرمایه عظیم اجتماعی است که سرعت حل مسائل را دوچندان میکند. به عبارتی اگر مطالبهگری و پرسشگری و نقد دانشجو از مدیران و صاحبمنصبان در مسیری سازنده و منطقی قرار گیرد میتواند اثرگذار باشد اما اگر نقدها و مطالبات مبتنی بر گرایشهای سیاسی و جناحی و غرضورزی باشد گرهای از کار کشور باز نخواهد کرد.
سوق دادن دانشجو به دام سیاست زدگی همان حربهای است که میتواند بخش عمدهای از پازل طراحی شده برای بیاثر کردن دانشگاه در تحولات جامعه را کامل کند و دانشگاه را که بهعنوان مبدأ تحولات معرفی شده و میتواند تحقق تمدن اسلامی را به ظهور و بروز برساند از مسیر اصلی خود دور و دچار حواشی ویرانگر کند. آنچه که میتواند یک دانشجوی سیاست زده را از یک دانشجوی سیاسی تمیز بدهد، همان استقلال از تفکرات احزاب سیاسی و داشتن تحلیل و بصیرت سیاسی است. آنجا که دانشجو دارای شاخصههای مطالبه گری، آرمانخواه و انقلابی گری است و با بصیرت به تحولات جامعه خود مینگرد یک دانشجوی سیاسی در طراز انقلاب اسلامی است.
داشتن بینش و درک سیاسی به دانشجو کمک خواهد کرد در عین سیاسی بودن از گرفتار شدن در بازیهای قدرت و فاصله گرفتن از آرمانگرائی و انقلابی گری که در ذات دانشجوی سیاسی است مصون بماند. چراکه مهمترین تهدید برای محیط دانشگاهها و فعالیت سیاسی در دانشگاه جولان احزاب و جریانهای سیاسی و بعضاً سواری گرفتن از فعالیتهای دانشجوئی در جهت اجرای مقاصد قدرتطلبانه خویش است.
ازسوی دیگر مطالبهگری دانشجو باید مبتنی بر آگاهی دقیق از شرایط کشور و جهان و پتانسیلهای داخلی باشد. دانشجو باید بداند که اولویتها و مسائل اصلی کشور چیست و بعد از این شناخت باید انرژی و توان خود را بر مطالبهگری و نقد ساختارهای مدیریتی قرار دهد، در غیر این صورت توان و انرژی دانشجو به بیراهه خواهد رفت. همچنین انجام وظیفه مطالبه گری که وظیفه اساسی جنبش دانشجوئی است باید مبتنی بر تعقل و داشتن قدرت تحلیل پدیدهها باشد.
دانشجو باید توان تحلیل دقیق پدیدهها و روابط بین آنها و سیستم اثرگذاری آنها را به خوبی بشناسد. اگر دانشجو بخواهد به نوعی نقش رابط بین مردم و مسئولان را بازی کند به آگاهی از شرایط روز کشور و فهم دقیق آنها نیازمند است زیرا در غیر این صورت قابلیت نمایندگی مردم را از دست خواهد داد. دانشجو باید فاصله خود را با مردم کم کند تا بتواند درک درستی از مسائل داشته باشد. موضوع مهمی که در بین برخی از مسئولین رعایت نمیشود. با توجه به دوری اغلب مسئولان از مردم و عدم آگاهی از وضعیت جامعه لازم است دانشجویان ارتباط خود را با مردم حفظ کنند و با دید خاص جناحی و جریانی به مردم و نیازهای آنها نگاه نکنند.
