آقا ضیاءالدین عراقی
علی معروف به ضیاءالدین، فرزند آخوند ملامحمد کبیر سلطانآبادی (عراقی) در سال 1278 ه.ق در محله حصار قدم سلطانآباد (اراک) قدم به عرصه وجود نهاد. ملامحمد، پدر آقاضیاء (1210ـ 1290 ه.ق) در عصر خود عالمی بزرگوار و فقیهی وارسته بود و در میان شاگردان آیتا… آقامحسن عراقی علاءالمحدثین (1247ـ 1325 ه.ق) منشی خاص آخوند خراسانی و آیتا… سیدمحمد شفیع الدین جاپلقی (متوفا: 1280 ه.ق) مقام و مرتبهای بلند در علم بود و به تقوا و پرهیزکاری شهرت داشت. در اجازهای که آقا شفیع به وی داده، او را به عنوان عالم فاضل و محقق و از رؤسا و قضات مورد وثوق و اطمینان یاد کرده است.
تحصیلات
آقا ضیاءالدین که دارای هوشی سرشار و استعدادی فوقالعاده بود، مقدمات علوم اسلامی را نزد پدر و سایر علماء، در زادگاهش فرا گرفت و در سال 1302 ه.ق برای ادامه تحصیل، راهی اصفهان گردید و در مدرسه صدر اقامت گزید. آیتا… العظمی اراکی درباره انگیزه سفر آقا ضیاء به اصفهان میگوید:
پدر مرحوم آقا ضیاء در هشتاد سالگی فوت کرد؛ در حالیکه فرزندش، آقا ضیاء 12 سالش بوده و غیر از ایشان دو دختر هم داشتند. حاج صمصامالملکی بود متمول و ارباب ملک و املاک ولکن از علوم هم بیاطلاع نبوده است.
آقا ضیاءالدین شش سال در حوزه علمیه پررونق اصفهان، از محضر استادان بزرگواری، همچون آیات عظام:
1- آقا سید محمدهاشم چهارسوقی (1235 ـ 1318 ه.ق)
2- میرزا جهانگیرخان قشقایی (1243 ـ 1328 ه.ق)
3- میرزا ابوالمعالی کلباسی (1247 ـ 1315 ه.ق)
4- آخوند ملامحمد کاشی (1249 ـ 1333 ه.ق)
دروس سطح عالی فقه، اصول، کلام و فلسفه را آموخت و در اواسط سال 1307 ه.ق به عراق مهاجرت نمود و ابتدا، به شهر سامرا که از مراکز اجتماع طلاب مهاجر و دارالعلم آن زمان بود، رفت. مدتی را به خیال و عنوان این که در مسند قضا نشسته، به رتق و فتق (حل و فصل) امور مردم گذراند. پس از چند ماه، ناگهان از این خیال و علاقه به مسند منصرف شد و با شنیدن آوازه و شهرت میرزا حبیبا… رشتی، سامرا را ترک و به سوی نجف حرکت کرد و تا آخر عمر در آن حوزه کهن و مهم و پایگاه و مرکز علم، ماندگار شد.
اساتید
1- میرزا حبیبا… رشتی (1234 ـ 1312 ه.ق) مدفون در نجف و از شاگردان بزرگ و پرآوازه شیخ انصاری بود. کتاب «بدایع الافکار» وی در علم اصول معروف است.
2- آخوند ملامحمدکاظم خراسانی (1255 ـ 1329 ه.ق) مدفون در نجف: او از شاگردان برجسته شیخ انصاری و میرزای شیرازی بود. «کفایهالاصول» مهمترین کتاب اوست که بیش از صد نفر تاکنون بر آن حاشیه زدهاند و یا به آن شرح نوشتهاند. آخوند خراسانی از رهبران بزرگ مشروطیت بود.
3- سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (1247 ـ 1337 ه.ق) مدفون در نجف: او از مراجع بزرگ تقلید شیعه در قرن 14 بود. وی از شاگردان میرزای شیرازی و اثر مهم او «عروه الوثقی» میباشد که مراجع تقلید بعد از ایشان، بر این کتاب فقهی حاشیه زدهاند.
4- میرزا حسین خلیلی (1230 ـ 1326 ه.ق) فرزند میرزا خلیل تهرانی مدفون در نجف: او از شاگردان شیخ انصاری و صاحب جواهر و از یاران آخوند خراسانی و شیخ عبدا… مازندرانی در رهبری نهضت مشروطه بود.
5- ملا فتحا… شریعت اصفهانی، معروف به شیخالشریعه (1266 1339 ه.ق) او از فقها و مراجع بزرگ شیعه بود.
6- سید محمد طباطبایی فشارکی.
7- میرزا ابراهیم محلاتی شیرازی.
آقا ضیاءالدین پس از سالها تحصیل، به درجه اجتهاد نائل آمد و در این دوره پیوسته مورد احترام استادانش بود و به کسی که دریایی از علم و دانش و معارف دینی در سینهاش نهفته است، شهرت دارد.
تدریس
آقا ضیاءالدین در تمام دوران تحصیل به تدریس نیز اشتغال داشت و از برترین مدرسین و سرآمد استادان هم عصر خود بود. او پس از وفات استادش، آخوند خراسانی، حوزه تدریس مستقلی تشکیل داد و به عنوان مدرسی بزرگ، محققی مدقق، متفکری صاحب نظر و مسلط بر آراء و اندیشههای فقهی و اصولی گذشته، شهرت یافت. فضلا و محققان فراوانی گرد او آمده و از سرچشمه علوم و کمالاتش جرعهها نوشیدند و سیراب شدند. دقت نظر و احاطه علمی او به ویژه در تدریس علم اصول که با نقد و بررسی آراء و نظریات دیگران انجام میگرفت، فوق العاده بود. این امر باعث شهرت و برتری او بر دیگران شد و وی را در شمار مجددان علم اصول قرار داد.
وی در 30 سال تدریس خود که تا پایان عمر او به طول انجامید، چند دوره اصول فقه و یک دوره فقه کامل که اکثر آن بر اساس بحثهای فقاهتی و تألیفات حاج آقا رضا همدانی (1250 ـ 1322 ه.ق) بود، را تدریس کرد و حاصل آن پرورش صدها مجتهد بود که هر یک از آن ها در شهرهای مختلف، منشأ آثار خیر و برکات فراوانی گردیدند.
وسعت اطلاع و احاطه و تسلط بر خود در ابحاث و مناقشات علمی، حسن بیان و القاء مطالب و نکات، عنایت به آراء و اندیشههای گذشته و شاگردان، صاحب نظر و مشکل گشا در مشکلات علمی و کثرت شاگردان و برخوردار بودن آنان از حرّیت فوق العاده در طرح مسائل، از ویژگیهای تدریس اوست. او آن چه را تدریس میکرد، مینوشت، با آن که بعضی درسها را بارها گفته و نوشته بود.
از هم بحثهای آقا ضیاء، میتوان از شیخ عبدا… گلپایگانی (1328 ـ 1370 ه.ق) که فقیهی فاضل و مجتهدی دقیق بود، نام برد. از ویژگیهای دوره تدریس آقا ضیاء در نجف این بود که در این برهه در حوزه علمیه نجف شخصیتها و رجال برجستهای مشغول تدریس و تربیت طلاب بودند. بهترین طلاب در این زمان که به طور مستقیم و غیرمستقیم از استادان اثر میپذیرفتند، شاگردان آقا ضیاء بودند. از چهرههای سرشناس و معاصر آقا ضیاء میتوان به آیتا… سید ابوالحسن اصفهانی (1277 ـ 1365 ه.ق) شیخ محمدحسین اصفهانی، معروف به کمپانی (1296 ـ 1361 ه.ق) و میرزای نائینی (1355 ق) اشاره کرد.
فقه و اصول در عصر آقا ضیاء
آقا ضیاء الدین و معاصرانش در دورهای جدید از علم و اصول قرار داشتند که مؤسس آن وحید بهبهانی (1117 ـ 1205 ه.ق) بود. تحقیقات اصولی انجام شده در این دوره با پژوهش هایی که در حدود یازده قرن قبل انجام گرفته بود، در مقایسه از لحاظ کم و کیف، ترجیح داشت و تألیف کتابهایی نظیر «فرائد الاصول» شیخ انصاری و «کفایه الاصول» آخوند خراسانی گویای این مدعاست.
آقا ضیاء، محمدحسین اصفهانی و دیگران تحولی را که شیخ انصاری پس از وحید بهبهانی به وجود آورده بود، تداوم بخشیدند و علم اصول فقه را به حد کمال رساندند. در فقه نیز این دوره از عالیترین دورههای اجتهاد به عمل میآید. این دوره فقه با شیخ انصاری (1214 ـ 1281 ه.ق) آغاز میشود.
او و شاگردان مستقیم و غیرمستقیمش در راه تکمیل فعالیت فقهای دورههای قبل، سعی و کوشش وافر نمودند و اجتهاد را به اوج کمال و ترقی رسانیدند. شیخ انصاری با دقت نظر و تحقیقات خویش، راه استنباط صحیح را نشان داد. کتابهای بجا مانده از او، به ویژه دو اثر مهم و گرانسنگ «مکاسب» و «رسائل» از کتابهای سطح عالی حوزههاست که هنوز تدریس میشود.
شیوه آقا ضیاءالدین در تدریس نیز همان شیوه شیخ انصاری بود. او در بحثهایش از عناصر مشترک اجتهادی و قواعد اصولی استفاده میکرد هر جا نام بزرگمردان و احیاگران در کتابها و بحث در بین دانشمندان شیعی در احیای علم اصول و نقش آنان در تحول این علم ذکر میگردد، نام آقا ضیاء الدین عراقی در کنار آنان جلب توجه میکند. هر جا بحث از علم اصول است، صحبت از آقا ضیاء نیز هست.
شاگردان
از برکات وجودی آقا ضیاءالدین در طول سالهای متمادی تدریس، تعلیم و تربیت صدها عالم، فقیه و دانشمندان نام آوری است که از مجالس درس و بحث سراسر فضل و دانش او بهرهها بردند. مجتهدان ایران و عراق با واسطه یا بیواسطه، از شاگردان او هستند. در میان شاگردان او به چهرههایی برخورد میکنیم که از نظر علم و تقوا، نسبت به دیگران در افق بالاتری قرار دارند. اینک به معرفی شماری از آنها میپردازیم:
1- آیتا… سید محسن حکیم (1206 ـ 1390 ه.ق) مدفون در نجف: او از مراجع بزرگ شیعه بود که دو دوره در درس اصول آقا ضیاء شرکت کرد. وی آثار فراوان فرهنگی و دینی در عراق و… از خود به یادگار گذاشته و تألیفات او بالغ بر 50 عنوان است.
2-آیتا… سید محمدتقی خوانساری (1305 ـ 1371 ه.ق) مدفون در قم: آقا ضیاء بارها مقام این شاگردش را ارج نهاده و گفته بود: «…مقام و نگهداری شئونات آقای خوانساری را مانند علمای متأخر برخود فرض میدانم».
نماز باران او در قم معروف است، نماز جمعه را در قم احیا کرد. فتواهای او در ملی شدن صنعت نفت و کمک مسلمانان جهان به مردم فلسطین و شرکت در انتخابات دوره هفدهم مجلس شورا مشهور است.
3-آیتا… سید احمد خوانساری (1309 ـ 1405 ه.ق) مدفون در قم: وی بیشترین استفادههای علمی را از آقا ضیاء نمود. کتاب «جامع المدارک» از مهمترین آثار فقهی اوست.
4- آیتا… سید ابوالقاسم خوئی (1317 ـ 1413 ه.ق) مدفون در نجف: او از مراجع بزرگ عالم تشیع و دارای تألیفات فراوانی در فقه، اصول، تفسیر و رجال بود و مراکز بزرگ علمی ـ فرهنگی در نقاط مختلف جهان تأسیس کرد. وی به تربیت شاگردان بسیاری که هم اکنون در سراسر جهان پراکندهاند، همت گماشت.
5- آیتا… سید محمود شاهرودی (1301 ـ 1394 ه.ق) مدفون در نجف: آقا سید ابوالحسن اصفهانی و آقا ضیاءالدین عراقی او را «ذوالشهادتین» میخواندند. وی رسالههایی در موضوعات گوناگون فقهی، اصولی، ادبی و رجالی نوشته و درسهای اصول و فقه آقا ضیاء و نائینی را تقریر نموده است.
6- آیتا… سید عبدا… شیرازی (1309 ـ 1405 ه.ق) مدفون در مشهد مقدس: وی 13 سال در درس آقا ضیاء شرکت نمود. آقا ضیاء دربارهاش فرمود: «من ایشان را برای آینده نجف اشرف ذخیره نمودهام و ایشان امید علمی آینده من است».
7- آیتا.. سید عبدالهادی شیرازی (1305 ـ 1383 ه.ق) مدفون در نجف: وی از مراجع شیعه بود که تحت تربیت پسرعموی پدرش میرزای بزرگ شیرازی رشد علمی نمود و کتاب «دارالسلام» از آثار فقهی اوست.
8- آیتا… سید محمدرضا گلپایگانی (1316 ـ 1414 ه.ق) مدفون در قم: وی دارای تقریرات و تألیفات فراوان در فقه و اصول بود. ایشان مؤسسات و مدارس علمیه فراوانی را به یادگار گذاشت و شاگردان بسیاری را که هم اکنون برخی از آنها در مسوولیتهای بزرگی به نظام جمهوری اسلامی خدمت میکنند، تربیت نمود.
9- آیتا… محمدهادی میلانی (1313 ـ 1395 ه.ق): فرزند سید جعفر مدفون در مشهد مقدس از مراجع عظام تقلید شیعه که دارای تألیفات فقهی و اصولی بود و حوزه علمیه مشهد را احیا و شاگردان فاضل و دانشمندی را تربیت نمود.
10-آیتا… سید شهاب الدین مرعشی (1315 ـ 1411 ه.ق) مدفون در قم: وی از مراجع تقلید تشیع بود که حدود 148 اثر علمی به صورت کتاب، رساله و مقاله، در علوم مختلف از خود به جای گذاشت. او کتابخانهای عظیم و منحصر به فرد از لحاظ داشتن نسخههای خطی، تأسیس کرد که مورد استفاده دانش پژوهان است. وی از آقا ضیاء چهار اجازه اجتهاد و چند فقره نامه خصوصی دارد.
11- آیتا… آقا میر سید علی یثربی کاشانی (1311 ـ 1379 ه.ق) مدفون در کاشان: وی از مراجع تقلید شیعه و از شاگردان ممتاز آقا ضیاء و از استادان امام خمینی بود. آقا ضیاء به او فرمود: «تو برای من به منزله مالک اشتر برای امام علی علیه السلام هستی.» و نیز فرمود: «در میان تلامذه سید فشارکی، میرزا سید علی یزدی لب خندقی بود که استاد موقع حرکتش وی را با اشک بدرقه کرد و از جدایی او هنگام بازگشت به ایران سوخت. در میان شاگردان من نیز شما موقعیت خاصی داری و مرا به جدایی و فراق خود مبتلا به حسرت مینمایی».(6)
12- آیتا… شیخ محمدتقی بهجت، وی از مراجع تقلید شیعه و ساکن قم و از شاگردان آیتا.. محمدحسین اصفهانی و آقا ضیاء الدین عراقی است و دارای تألیفات و تقریرات در فقه و اصول میباشد. حاشیه وی بر «ذخیره العباد» آیتا… غروی اصفهانی یک دوره فقه استدلالی است.
برخی از شاگردان آقا ضیاء عراقی پس از وفات وی به شهرهای مختلف کوچ کردند و در عرصه تدریس و تحقیق، یافتههای علمی خود را با قلمی پرمایه به رشته تحریر و تقریر درآوردند و طلایهدار حوزههای علمیه در محل سکونت خود بودند، که از آن جملهاند:
1- آیتا… میرزا هاشم آملی (1323 ـ 1413 ه.ق) مدفون در قم: وی از شاگردان آقا ضیاء بود که مدت 30 سال از محضر او بهره برد. وی تقریرات مباحث اصول استاد را در کتاب «بدایع الافکار» گرد آورده است.
2- آیتا… آقا شیخ محمدتقی بروجردی (متوفا: 1391 ه.ق): وی هم از شاگردان خصوصی آقا ضیاء بود و تقریرات اصول استاد را به نام «نهایه الافکار» نوشت.
3- آیتا… آقا شیخ علی مشکاه (1319 ـ 1410 ه.ق) مدفون خمینی شهر اصفهان: از چهرههای پارسا و برجسته حوزه علمیه اصفهان است که از اصول آقا ضیاء، مباحث الفاظ و در فقه، مبحث ولایت فقیه را تحریر کرده است.
4- آیتا… آقا میرزا علی غروی علیاری (1319 ـ 1416 ه.ق): وی در اصول، مبحث استصحاب و در فقه، کتاب الزکوه آقا ضیاءالدین را تقریر نموده است. نیز آیات عظام: سید آقا موسوی خلخالی (متوفا: 1324 ه.ق)؛ سید ابوالحسن شمس آبادی (1326 ـ 1396 ه.ق)؛ سید یحیی مدرسی یزدی (1321 ـ 1383 ه.ق)؛ شیخ محمدحسین خیابانی سبحانی (1299 ـ 1393 ه.ق)؛ شیخ محمدعلی قدسی محلاتی؛ شیخ محمدعلی اشرفی شاهرودی (1307 ـ 1394 ه.ق)؛ سید صدرالدین صدر (1299 ـ 1373 ه.ق)؛ و سید عبدالحسین طیب (1312 ـ 1412 ه.ق) تقریرات اصول و فقه آقا ضیاء را به رشته تحریر درآوردهاند.
عدهای از شاگردان او در مسائل اجتماعی و مبارزات سیاسی پیشگام بودند و علیه دشمنان اسلام و مسلمین، با قلم و قدم مبارزه کردند که از آن جملهاند:
1- آیتا… سید ابوالقاسم کاشانی (1304 ـ 1381 ه.ق) مدفون در شهر ری: در اجازه روایی که آقا ضیاء به وی داده، او را به عنوان «حمایت کننده حوزه مسلمین و جهاد کننده در حفظ احکام دین، ترویج کننده شریعت جدش… » خطاب نموده است.
2- آیتا… شیخ محمد غروی کاشانی (1313 ـ 1398 ه.ق) مدفون در کاشان.
3- آیتا… میرزا محمدباقر آشتیانی (1323 ـ 1404 ه.ق).
4- آیتا… شیخ محمدحسن سه چاری اصفهانی (1325 ه.ق).
5- آیتا… شیخ محمدرضا مظفر (1322 ـ 1383 ه.ق)
6- آیتا… شیخ بهاءالدین محلاتی (1314 ـ 1401 ه.ق)
7- آیتا… شیخ محمدحسین نجفی (1321 ـ 1409 ه.ق)
8- آیتا… شیخ ابوالحسن شیرازی (1330 ه.ق) امام جمعه سابق مشهد.
9- آیتا… سید حسام الدین فال اسیری شیرازی (1316 ه.ق).
ویژگیهای اخلاقی
آقا ضیاء به بلند همت بودن، تواضع، فروتنی، خوش اخلاقی و زهد که سرآمد فضایل اخلاقیاند، معروف و از نظر هوش و فکر، دقت و نظم، ذوق سلیم و حسن معاشرت و پرهیز از تکلف برای معاشران و مراجعان، زبانزد عام و خاص بود. بدین جهت شاگردانش او را بسیار دوست میداشتند. او در وادی مبارزه با نفس، همه همطرازان علمی (فقهی ـ اصولی) را از خود برتر میدانست. هرگاه مرجعی از دنیا میرفت، با آن که صلاحیت مرجعیت را از هر حیث دارا بود، این امر را به سایران و مراجعان را به دیگران حواله میداد و مبلّغ آنان نیز بود. پس از استادان و مراجع قبل و به دلیل کثرت مراجعات در عراق و ایران، وی بر رساله عملیه آقا شیخ عبدالله مازندرانی (1256 ـ 1330 ه.ق) حاشیه زد تا مقلدین از نظراتش استفاده کنند.
او در معاشرت با شاگردان، ضمن احترام به آن ها ظرایف و نکات لطیفی بکار میبرد. شاگردان هم او را بسیار دوست میداشتند و نهایت ادب و احترام را نسبت به او رعایت میکردند. جلساتش با آن که خودمانی بود، برای شاگردان نوعی تربیت عملی و آثار فراوانی در برداشت.
آقا ضیاء الدین عشق وافری به اهل بیت علیهم السلام به ویژه امام حسین علیه السلام داشت. او مجلس روضه خوانی مفصلی را در ایام محرم در منزلشان برقرار میساخت. در این مجلس که اکثر علما و طلاب و استادان حوزه شرکت میکردند، آقا ضیاء منبر میرفت و از روی مقتل برای اهل مجلس مصیبت میخواند و بسیار میگریست و اهل مجلس را میگریاند.
آثار و تألیفات علمی
از جمله آثار علمی آقا ضیاء که در فقه و اصول نگاشته شده و باقی مانده است، عبارتند از:
1- استصحاب العدم الازلی
2- احکام الرضاع
3- البیع
4- تعاقب الایدی
5- تعلیقات علی رسائل الشیخ الانصاری
6- تعلیقات «فوائد الاصول» والفوائد (تقریرات میرزا حسین نائینی) نوشته شیخ محمدعلی کاظمی
7- حاشیه جواهر الکلام
8- حاشیه العروه الوثقی
9- حاشیه استدلالی به عروه الوثقی
10- حاشیه کفایه الاصول
11- حاشیه المکاسب
12- حجیه القطع (رساله)
13- روائع الامالی فی فروع العلم الاجمالی
14- شرح التبصره. شش جزء آن به تحقیق آیتا… معرفت در قم به چاپ رسید.
15- الشرط المتأخر: (رساله)
16- الصلاه
17- قاعده الحرج
18- قاعده لاضرر
19- القضاء
20- اللباس المشکوک: (رساله)
21- مقالات الاصول: (دو جزء)
22- و رسالههایی در اجتهاد و تقلید، باب انسداد، اجرت بر واجبات، دعاوی، نیت، ادله نقلیه و …
تقریرات درس اصول و فقه که به قلم شاگردانش تحریر شده، عبارتند از:
1- بدایع الافکار: میرزا هاشم آملی، چاپ قم
2- نهایه الافکار: شیخ محمدتقی بروجردی، چاپ قم
3- نماذج (الاصول فی شرح مقالات الاصول: سید یحیی مدرس یزدی، چاپ قم)
4- المحاکمات (بین الکفایه و اعلام ثلاثه) تقریرات بحث، شیخ محمدطاهر آل شبیر خاقانی
5- تقریرات اصول، آیتا… سید محمود شاهرودی
6- تقریرات اصول، آیتا… شیخ غلامحسین جعفری همدانی
7- تقریرات اصول، آیتا… سید عبدالرزاق نسابه
8- تقریرات اصول، آیتا… شیخ محمدعلی اشرفی شاهرودی
9- تقریرات اصول، سید محمدرضا تبریزی
10- تقریرات اصول، آیتا… میرزا علی مشکاه
11- تقریرات فقه، آیتا… میرزا هاشم آملی
12- تقریرات فقه، میرزا علی مشکاه
13- تقریرات فقه، میرزا علی علیاری غروی
14- حاشیه بر مجمع الرسائل، سید محمدباقر شیرازی
15- منتخب المسائل، احمدی یزدی
وفات
سرانجام این مشعل فروزان علم در شب دوشنبه 29 ذی القعده سال 1361 ه.ق (قرن )در نجف اشرف دعوت حق را اجابت نمود. در عزای او، سه روز درسهای حوزه؛ تعطیل و شاگردان به سوگ او نشستند. جنازه او باشکوه تمام تشییع و در حجره نزدیک (باب العماره) صحن مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام به خاک سپرده شد. مجالس ترحیم فراوانی در عراق و ایران برای او برگزار کردند.




