شهید والامقام سید مجتبی پژمان، فرزند سید مصطفی، در مردادماه سال ۱۳۴۱ در شهر اراک و در دامان خانوادهای مؤمن و مذهبی چشم به جهان گشود. او از همان کودکی با نور ایمان و عشق به اهل بیت (ع) رشد یافت. با آغاز جنگ تحمیلی و حضور در جبهههای دفاع مقدس، پس از شهادت همرزمش محمود عبدی، مسئولیت فرماندهی دسته را بر عهده گرفت. سرانجام، در نوزدهم آذرماه ۱۳۵۹، در جریان عملیات آفندی ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقه کوی ذوالفقاری آبادان، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این شهید پس از گذشت چند ماه، در تیرماه سال ۱۳۶۰، طی عملیات «فرمانده کل قوا» توسط همرزمانش شناسایی شد و به زادگاهش، شهرستان اراک، منتقل گردید. پیکر پاکش در گلزار شهدای این شهر آرام گرفت تا نشانی از غیرت و فداکاری نسل عاشورایی این سرزمین باشد. 
در بخشی از وصیتنامه این شهید آمده است: «خواهران و برادران مسلمان! آنگاه که انقلاب اسلامی به قله خود میرسد و میخواهد از بلندای آن، اوضاع پیرامونش را نظاره کند تا آگاه گردد که در اطرافش چه میگذرد، آنگاه است که دشمنان و عناصر ضدانقلاب، آن را آماج تهمتها، نارواها و گلولهها قرار میدهند، تا شاید بتوانند مانع از بیداری و آگاهی تودههای انقلابی شوند. و چه شرمآور است اگر ما مسلمانان، ناآگاهانه یا از سر سهلانگاری، با آنان همراه شویم و عروسک کوکی دستشان گردیم. “مگر نمیدانید که هدف اصلی ضدانقلاب، نابودی اسلام است؟ برادران و خواهران! امروز، این جان من و تو نیست که در معرض خطر است، بلکه موجودیت اسلام عزیز در آستانه تهدید و نابودی قرار دارد. اگر من و تو برنخیزیم، اگر ما به یاری اسلام و انقلاب نشتابیم، پس چه کسی برخیزد؟” شهید”سیدمجتبی پژمان “یک الگوی خاص معنوی برای مردم فهیم شهر اراک است، این شهید والامقام دارای اخلاص مثال زدنی و ارتباط معنوی بسیار قوی با ائمه اطهار بود که این امر ارتباط عاشقانه ای بین او و مردم نیز بنا کرده است، عاشقان شهادت و عشاق حضرت اباعبدالله الحسین ع در تمام روزهای سال پروانه وار دور شمع وجود ایشان میگردند و آرامگاه او در گلزارشهدای اراک هیچگاه خالی از زائرین نیست تا یاد و خاطره رشادتش در تمام دوران زنده بماند.
