شیخ حسین واعظی اراکی
او حاج شیخ حسین بن شیخ علیجان(مرحوم آشیخ علیجان) شیخ محمود کرهرودی میباشد. عالم جلیلالقدر و خطیب توانا پدر، جد و تعداد دیگر از اعضای خاندان وی از عالمان به نام کرهرود و اراک بودهاند. وی تحصیلات ابتدایی خویش را تحت سرپرستی پدر، در زادگاهش آغاز و مقداری از دروس مقدمات و سطوح علوم دینی را در حوزه علمیه اراک و قم در نزد اساتیدی مانند حضرات آیات سلطانی طباطبایی، ستوده، اعتمادی، رضوانی خمینی، مشکینی و شهید مفتح گذرانده و دروس خارج از فقه و اصول را در نزد حضرات آیات: امام خمینی (ره)، اراکی، فرید اراکی، محقق داماد و در تفسیر و فلسفه نیز از محضر علامه طباطبایی (ره) بهرهمند گردید.
وی که از 12سالگی دروس دینی را آغاز و در سال (1333ش) به قم مهاجرت نموده و به موازات تحصیل به تدریس علوم دینی نیز اشتغال داشت و دروس متعددی از علوماسلامی را در حوزه علمیه قم تدریس نمودهاند که دوره تدریس کتاب نهجالبلاغه ایشان هنوز ادامه دارد.
ایشان از وعاظ موفق و پرکار و فاضل کشور بوده و از حدود43 سال پیش به تشویق پدر و علاقه و احساس وظیفه خویش به این امر مبادرت ورزیدهاند. او در جریان انقلاباسلامی و فعالیتهای ضدرژیم و روشنگری اذهان مردم و سایر فعالیتهای انقلابی نقش داشته و چندین بار ممنوعالمنبر گردیدهاست.
پس از انقلاب نیز جزء بنیانگذاران و از اعضای هیئت مدیره دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم بوده و سمتهایمتعددی را تاکنون در آن مرکز برعهده داشتهاند. ایشان بنیانگذار بخش آموزش این مرکز و از فعالان بخش تربیت و اعزام مبلغ هستند.
از آثار علمی ایشان به این موارد میتوان اشاره کرد:
1- زهد و پارسایی
2- مبارزه با هوای نفس
3- فرهنگ عاشورا و شیوه بهرهبرداری از آن
4- زمینههای قیام امام حسین(ع)
5- مسایل تربیتی عاشورا
و مقالات و آثار قلمی متعدد در زمینههای تبلیغ علوم و معارفاسلامی که بعضی چاپ و مابقی محفوظ میباشند.
