رئیس کمیسیون نظارت و پیگیری شورای اسلامی شهر اراک در صحن علنی:
تالاب میقان می تواند تفرجگاه محیط زیستی شهروندان اراکی باشد/تشکیل یک کارگروه ویژه، جهت رسیدگی به مسائل تالاب
به گزارش اداره ارتباطات و امور بین الملل شهرداری اراک، داود قربانی در نطق پیش از دستور صحن علنی بیان داشت: تالاب میقان که به واسطه ریزگردها و بادی که گاهی از شهر میوزد تبدیل به یک تهدید برای محیط زیست شهر اراک شده است که این تالاب می تواند به عنوان یک ظرفیت عظیم اکوتوریسم دراستان های همجوار باشد اما امروز روبه نابودی گذاشته است و انتظار می رود شورای شهر،استانداری ومحیط زیست استان برای احیای این تالاب تعامل و همکاری لازم را داشته باشند.
وی در ادامه افزود: مسئولان استان باید بر این امر واقف باشند که شرکت املاح معدنی با دونیم کردن تالاب توسط جاده و جلوگیری از انتشار آب در نیمه جنوبی تالاب در واقع بخشی از تالاب را خشکانده است و با انباشت زباله در محیط تالاب،ایجاد سروصدای ماشین آلات و تجهیزات، موجب تخریب زیست بوم شده است و این مهم باید مدنظر باشد شرکتی که تمام درآمد آن درخارج از استان هزینه می شود چرا جهت منافع کوتاه مدت درحال نابودی این نگین درخشان طبیعت اراک است.
رئیس کمیسیون نظارت و پیگیری شورای اسلامی کلانشهر اراک اظهار داشت: اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری اراک ،شهرداری و محیط زیست در این راستا هیچ برنامه ندارد و چه کسی میخواهد قدم پیش بگذارد تا از این گنجینه ارزشمند طبیعی محافظت و بهره برداری کند و بدون برنامه، سرمایه گذاری، زیرساخت تعدادی گردشگر به این حاشیه تالاب بروند و حتی راهنمایی برای گردشگری وجود داشته باشدو در این بین برخی پرندگان درخطر انقراض هم شکار شوند و محیط زیست هم آلوده شود.
قربانی با بیان اینکه این تالاب می تواند قطب ملی پرنده نگری باشد افزود: این تالاب می تواند تفرجگاه محیط زیستی شهروندان اراکی باشد که مورد انتظار است محیط زیست کیفیت آب این تالاب را آزمایش کند و در این راستا برنامه ارائه دهد.
وی خاطرنشان کرد: درخواست می شود حلقه مدیریتی استان دست این شرکت مزاحم طبیعت را از این تالاب کوتاه کنند چرا که اثرات منفی این شرکت املاح معدنی و نیترات آب و مرگ گونه های جانوری قابل اغماض نیست.
رئیس کمیسیون نظارت و پیگیری شورای اسلامی کلانشهر اراک تصریح کرد: نیاز است در اسرع وقت نسبت به تشکیل یک کارگروه برای این تالاب اقدام شود چرا که قرار نیست فقط سودجویی های صنایع را در نظر بگیریم و محیط زیست و انسان ها راکنار بگذاریم چرا که صنایع باید نخست درخدمت کشاورزی و نه عاملی برای تخریب محیط زیست و کشاورزی باشد.
